Kizarik's profile~ ۞ ¤ MaNaTeE ¤ ۞ ~PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
There are no categories in use.
|
~ ۞ ¤ MaNaTeE ¤ ۞ ~I do believe in DESTINY but DESTINY can be changed June 11 my sightโลกโลกของเราที่เราเคยรู้จักโลกที่เคยเป็นที่มีแต่ความจริงใจ เอื้อเฟื้อ การดูแลซึ่งกันและกัน เห็นใจ เข้าใจกัน อยู่กันด้วยความรักความเข้าใจมันได้เปลี่ยนไป ตั้งแต่ที่เรา ได้ก้าวเข้ามาสู่"ความจริง"สิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต กลับกลายเป็นเพียงภาพลวงตาคนที่เราเคยเห็นความดี เมื่อได้รู้ความจริง สิ่งที่เค้ากระทำ กับมุมมองทางจิตใจของใครบางคนเหมือนกับเราได้ก้าวเข้าสู่"ประตู"ประตูที่ช่างโหดร้ายต่อจิตใจของเรา จนทำให้เราต้องสร้าง"เกราะ"เพื่อปกป้องจิตใจของเรา เกราะแห่งความคลางแคลงใจเกราะแห่งความไม่ไว้ใจใคร เกราะแห่งความหลอกลวงเกราะที่พร้อมจะทำในทุกวิถีทางเพื่อป้องกันสิ่งที่อยู่ภายใน เพื่อไม่ให้ จิตใจของเรา ถูกทำร้าย หรือถูกทำลายหรือที่แย่กว่านั้น คือถูกเปลี่ยนให้เป็นอย่างที่เราเกลียดเกราะที่แข็งแกร่งที่สุดคือเกราะแห่งความไม่ผูกพันเกราะที่จะคอยสร้างช่วงว่างระหว่างเราและสิ่งรอบกายเพื่อไม่ให้เกิดความห่วงใย ใส่ใจ ไว้ใจ ในสิ่งใดอีกเกราะที่ทำให้เราไม่เสียน้ำตาให้กับสิ่งนอกครอบครัวอีกแต่เกราะนี้ กลับถูกทำลายลงด้วยคำว่า"ความรัก"หรือมันอาจจะเป็นความรู้สึกผิดที่เราได้ใช้เกราะนี้กับคนที่รักเราอย่างจริงใจเพราะตัวเรานั้นไม่อาจที่จะไว้ใจใครแต่เราก็เป็นแค่คนหนึ่งที่ต้องการในสิ่งต่างๆเหมือนสิ่งมีชีวิตทั่วไปเรา ได้ปล่อยให้สัญชาตญาณ และคำพูดของเราเองกลับมาครอบงำทำให้เราได้ทำสิ่งผิดพลาดลงไปแม้ไม่อาจหวนคืนแต่สิ่งเหล่านั้นวันคืนเหล่านั้น ยังคงตราตรึงอยู่ในหัวใจ ที่ไม่อาจสร้างเกราะที่แข็งแกร่งได้อีกได้แต่เพียงหลีกหนี ความผิดพลาดในอดีตหลีกหนี ความรุ้สึกที่จะเกิดขึ้นใหม่เพื่อหลีกหนีความผิดเดิมที่อยากให้เกิดซ้ำดังคำที่เธอเคยเอื้อนเอ่ย"อย่าทำอย่างนี้กับใครอีก"เราไม่เคยลืม มันยังก้องอยู๋ในสมอง ในจิตใจสิ่งที่เราทำ อาจดูเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยสำหรับคนเดี๋ยวนี้แต่สำหรับเธอคนนั้น สำหรับเรามันคือสิ่งที่ผิดพลาดครั้งยิ่งใหญ่สำหรับเรา มันยิ่งกว่าความผิด ยิ่งกว่าตราบาปแต่เราก็ไม่สามารถมองโลกใบนี้ให้เหมือนเดิมดังเช่นวันวานโลกใบนี้ เปลี่ยนไปความเกลียดชังการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นการหักหลัง ลวงหลอกความรักสำหรับโลกปัจจุบัน ไม่ได้ต่างจากความใคร่ซักเท่าไรนักบอกว่ารักเพียงเพื่อนำไปสู่ความใคร่ความรักที่แท้จริง หามีไม่จริงอยู่ คนเยี่ยงเรา แม้ไม่มีสิทธิ์ที่จะพูดได้เต็มปากแต่เรา ก็ไม่อาจที่จะมองหา อัญมณีอัญมณีที่เจิดจรัสแม้ในโคลนตมโคลนตมที่เรียกว่า สังคมยุคใหม่ สังคมเลวร้ายที่ถูกพวกวัตถุนิยม ทุนนิยมปรุงแต่ง ก่อสร้าง หลอกลวง ล่อลวงทำให้ก้อนหินที่จะเปลี่ยนเป็น เพชร กลับกลายเป็นเพียงธุลีดินสังคม ที่เคยเรียกตัวเองว่า ประเทศกำลังพัฒนากลับเสื่อมโทรม ไร้วัฒนธรรม ประเพณีไร้คุณค่า แห่ง "ชีวิต"สิ่งที่เรียกตัวเองว่าสัตว์ประเสริฐ แก่งแย่ง ต่อสู้พร้อม ทำลาย สิ่งสูงค่ายิ่งชีพ เพียงเพื่อตัวเองก้าวไปจุดสูงสุดแทนเพื่อสนองความใคร่ ของตน พวกพ้องตนสัตว์ประเสริฐ กับสัตว์ชั้นต่ำ ตอนนี้นั้นต่างกันที่ตรงไหน มีชีวิตอยู่เพียงเพื่อ สืบพันธุ์ หากิน และดำรงอยู่อย่างสุขสบายทำลายชีวิตอื่นไม่ทางร่างกาย ก็จิตใจโลกในสายตาเรานั้นมัน เปลี่ยนไปCivilized change to Evilโลกเราตกต่ำลงทุกวินาทีสังคมเสื่อมโทรม ผู้คนเสื่อมทรามจิตใจตกต่ำ ไร้คำบรรยายผู้คนล้วนขาย ไม่เว้นวิญญาณบรรพบุรุษของเราล้วนแล้วแต่ปลูกฝังสิ่งดีงามแต่สิ่งเหล่านั้น ก็เลือนหายไปกับกาลเวลาเพชรเม็ดนึงที่เราได้เจออยู่ท่ามกลางโคลมตมที่โสมมนี้จะมีโอกาสไหมที่เราจะได้ครอบครอง เพื่อที่จะปกป้องด้วย ทั้งแรงกาย และแรงใจเพชรเม็ดนี้ ถูกทดสอบมามากมาย เราขอได้ไหมสวรรค์โปรดให้โอกาสเพชรเม็ดนี้ได้พักผ่อนให้โอกาสเราได้ทำสิ่งที่ถูกต้องสักครั้งเราจะไม่ทำสิ่งที่ผิดพลาดอีกต่อไป เรามั่นใจแล้วว่าเรา จะ "รัก" ด้วยหัวใจ ไม่ใช่สมองหรือเพียงเอ่ยคำว่ารัก ด้วยความใคร่เป็นต้นเหตุเราพร้อมแล้ว แต่รอเพียงเวลา ที่เพชรเม็ดนี้ จะได้พร้อมเหมือนกันหลังจากถูกเจียรไนซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างน้อย แม้ไม่ได้เป็นเจ้าของ ก็ขอเป็นเพียง"เกราะ" ที่จะคอยป้องกัน"ผ้า" ที่จะคอยเช็ดฝุ่นคราบ ที่จะมาเปื้อนแต่ได้เพียงหวังสักวัน ที่เธอนั้นจะหันมอง และเห็นสิ่งดีๆภายใต้หน้ากาก และเกราะที่จิตใจอันเปราะบางของเราได้สร้างมาปกป้องไว้รัก เราพร้อมที่จะพูด แต่กลัวที่เธอไม่พร้อมที่จะรับมันใช่ว่าเรา หยิ่ง ใช่ว่าเราไม่สนใจแต่กลัวเธอลำบากใจเพราะ รัก ฉัน ยอมแม้จะเจ็บก็ขอเจ็บ คนเดียว
ทุกครั้งที่เรามีใจ ทุกครั้งที่เราใส่ใจ มักได้กลับมาเพียงความเจ็บ ทุกครั้งที่เราทำไป ทุกครั้งที่เราให้ มักได้กลับมาเพียง ว่างเปล่า ขอได้ไหม สักครั้ง ที่เราจะสมหวังเหมือนกับคนอื่นๆสักครา แต่ตัวฉัน ก็ชาชินกับคำว่า ผิดหวัง ช้ำใจ ไม่กลัวอีกแล้ว เตรียมพร้อมที่จะยอมรับกับสิ้งที่เกิดขึ้น แม้จะรัก ก็ขอรักด้วยจิตใจ ไม่ขอ เป็นเจ้าของ แม้จะเป็นอย่างไร ขอให้เธอสุข ก็เพียงพอ รัก แต่ไม่อาจเปลี่ยนใจใคร รัก ... นะ February 29 Something About LOVE of mine บางเวลาทุกคนล้วนต้องการซึ่งความรักความห่วงใยจากใครซักคน
บางครั้งคนเข้ามาในชีวิต เติมเต็มหัวใจให้กับเรา แต่แล้วเมื่อเราเต็มอิ่มกับมัน
เพราะได้รับมาก จนลืมเห็นคุณค่าของสิ่งที่ได้มา เราก็ได้ทิ้งสิ่งนั้นไป
และกว่าที่จะรู้ตัวเราก็ได้ทำร้าย คนที่ให้ความรักกับเรา ไปจนหมดหนทางที่จะกลับคืน
ความหลัง ความเศร้า ความทรมาน มันยังคงตอกย้ำอยู่ทุกวันคืน
บางครั้ง บางคน รู้สึกว่า การที่คนเรามีความรักใหม่อยู่ตลอดเวลานั้น เป็นสิ่งที่ทำให้ตนเองดูมีคุณค่า
หากแต่ ซํกวันหนึ่ง เค้าได้พบกับความรักที่แท้จริง แต่เค้าใช้ความเคยชินที่จะทำร้าย
ทำให้สิ่งที่เราได้มานั้นจากไป วันนั้น คงเป็นวัน ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตเค้าไปตลอดชั่วชีวิต
ความรัก ความเจ็บช้ำ มันเชื่อมโยงซึ่งกันและกัน
จากอตีต สู่ปัจจุบัน และก้าวล้ำไปสู่อนาคตอันแสนไกล
หากเราได้ทำร้ายหัวใจของตนเองไปครั้งหนึ่งแล้ว ไม่มีวันที่หัวใจมันจะดีได้ดังเดิม
แผลเป็น ยังคงติดตรึง ทุกเสี้ยววินาทีที่เราเริ่มใช้หัวใจ
บาดแผล มันก็ทำให้เราเจ็บ แม้จะนานสักแค่ไหน ความผิดที่เคยทำ ไม่อาจลบออกไปจากใจได้อีก
และความรัก ก็คือความเจ็บช้ำ ตลอดมา.....
แม้จะโหยหาความรัก แต่ก็ไม่เคยที่จะได้พบกับความรัก
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
เพราะรัก เราถึงหยัดยืน
เพราะรัก เราถึงเจ็บช้ำ
เพราะรัก เราถึงก้าวไปข้างหน้า
เพราะรัก เราถึงเหงาอยู่คนเดียว
เพราะรัก เราถึงได้พบความสุข
เพราะรัก เราถึงได้พบความเศร้า
เพราะความรัก ทำให้เรา เป็นเราได้จนวันนี้
หากเรา ไม่ได้ทำผิดต่อความรัก ความรักก็จะไม่เปลี่ยนเป็นความเจ็บปวด
-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-
หากใครมีความรัก จงทนุถนอมมันเอาไว้
ความรัก หาใช่การถือครอง
ความรัก หาใช่เพียงการให้
ความรัก หาใช่เพียงสิ่งที่ทำให้เราสุข
เพราะความรัก คือการได้เห็นคนที่เรารักมีความสุข
เพราะความรัก คือการให้เมื่อมีโอกาส และรับเมื่อถึงเวลา
เพราะความรัก คือการมีความสุข และเศร้าไปพร้อมๆกับคนที่เรารัก
แม้รักของแต่ละคนจะต่างกัน
แต่อย่าทำให้รัก แปดเปื้อนด้วย หลง
รัก บริสุทธิ์กว่า หลง
จงไตร่ตรอง
รัก
.
.
.
แล้วสร้างมัน ถนอมมัน
และอยู่กับมันด้วยความสุข
แม้จะทุกข์ในบางครั้ง
แต่อย่างน้อยก็ไม่ทรยศกับตัวเอง
.........................
.................
..........................
..................................
.................................
...........................
........................
..................
จากวันนี้ไปจะขอรักด้วยความรักที่แท้จริง เพราะเราเอาหลงมาแปดเปื้อน
เพราะเราเคยทำให้รักต้องสลาย จากนี้ แม้จะไร้รักก็จักสมควร
หากใครได้อ่าน แล้วเข้าใจ จงซื่อสัตย์ ต่อความรัก อย่าทำให้สิ่งที่บริสุทธิ์ ต้องแปดเปื้อน
หาไม่แล้ว คนที่จะเสียใจในภายหลัง หาใช่ใครอื่นไม่ หากแต่เป็น "ตัวของเรา"
December 26 และแล้ว.....และแล้ว...ความรุ้สึกประมาณนี้ก้อกลับมา
ความรุ้สึกที่แปลกๆ ความไม่มั่นใจ ว่าใจคนนั้นคิดยังไง
ความรุ้สึกที่เรานั้นแคร์ในความรุ้สึกคนอื่นอย่างมาก
แต่ไม่อาจที่จะบอกออกไปได้อย่างเต็มปาก
จากความไม่มั่นใจใน "ความจริง"
ความจริง...ที่ว่า....
"เธอ"
จะคิดกับเราอย่างไร คนที่ไม่ได้มีอะไร
เป็นแค่คนทั่วๆไป ที่ได้แต่หวัง แค่หวังให้มี
ใครสักคน คนที่จะมารับรู้ความสู้สึก
คนที่คอย "เคียงข้างเสมอ"
เข้าใจ ห่วงใย ใส่ใจ
และไว้ใจกันและกัน
ไม่ว่าจะนานสักเพียงไหน
และจะมีสิ่งต่างๆ เข้ามาสักเพียงใด
หวัง.... แค่เพียงหวัง....
ขอให้อย่าเป็นเพียงฝัน ของฉันเพียงคนเดียว
November 09 ...........................แปลกดีนะ !!!!!
การที่บางครั้ง คนเราต้องการที่จะไปให้ถึงจุดหมายให้ได้
โดยไม่สนใจสิ่งต่างๆรอบกาย ตะเกียกตะกาย ไขว่คว้าเพื่อที่จะไปให้ถึง
แม้ต้องทำลายสิ่งรอบข้าง หรือสิ่งที่เคียงกายมานาน เพียงเพื่อจุดหมายของตน
แต่หากวันนึง เมื่อมองย้อนกลับมา ก็พบเพียง เศษซากแห่งความเหงา
ความเดียวดายเท่านั้นที่เคียงข้าง
เพราะสิ่งที่เคยอยู่รอบกาย กลับถูกทำลายจนหมดสิ้น
แม้อยากจะย้อนกลับไปให้เหมือนเก่า ก็มิอาจทำได้
สิ่งเดียวที่เหลืออยู่ คือตัวเองเท่านั้น หาใช่ตัวตนของตัวเราที่เป็นคนเดิม
"เหงา"
เมื่อมองย้อนกลับไป
"เศร้า"
เมื่อเห็นสิ่งที่เคยทำ บอบช้ำกับคำพูดที่สะกิดใจ
จงจำเอาไว้สิ่งที่เรามีอยู่ในตอนนี้ล้วนแล้วแต่หาค่าไม่ได้ สิ่งต่างๆรอบตัวเรา
ล้วนแล้วแต่สร้างสรรค์ให้เราเป็นเรา
จงมองให้เห็นค่าสิ่งที่อยู่ใกล้ตัว อย่ามัวมองสิ่งที่ห่างไกล
เพราะซักวันะเสียดายหากทอดทิ้งบางสิ่งทำให้เหลือไว้แค่เพียง
"ความทรงจำ"
เสียดาย กับเธอที่เคยเคียง
เสียใจ กับสิ่งที่ทำผิดไป
ขอโทษ ที่มองแต่เพียงข้างหน้า
หากย้อนเวลาได้
จะรักษามันเอาไว้
ความรัก
ความเข้าใจ ความห่วงใย ความใส่ใจ
เราจะเติม ความไว้ใจ
และ "ทำ" ในสิ่งที่ความค่าแก่ความไว้ใจ
สิ่งที่ทำได้ก็แค่เพียง
เสียดาย
June 09 ลงกอง แทบลงไปกองตั้งแต่เรียนมาตั้งกะเด็ก ก้อรู้อ่ะนะว่า คนเรามันไม่เหมือนกัน ความไขว่คว้าพยายามมันต่างกัน
แต่การไขว่คว้า เพื่อตัวเองอย่างเดียว ทั้งๆที่มันเป็นสิ่งที่สมควรจะแบ่งปัน
กับคนที่เรียกว่า "เพื่อน" ที่ไม่เคยคิดจะปิดบัง และคอยแบ่งปัน
ทำให้เราได้ค้นพบความจริง ให้เราได้เข้าใจเพราะว่า
เราเคยคิดว่าคำว่า "เพื่อน" ที่เรามี มันจะคือ "มนุษย์" ที่ไว้ใจได้ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่
เชื่อใจ ห่วงใยกัน แต่ตอนนี้ ยิ่งคนเราโตขึ้น ทำไมจิตใจมันกลับเล็กลงทุกวัน
"เพื่อน" ในวัยเด็ก เราเชื่อใจ ไว้ใจ และห่วงใยกัน มีคำว่า "เรา" แบบสนิทใจ ไม่ชอบก้อด่า
ชอบก้อแบ่งกัน แต่ตอนที่ยิ่งโตมา "เพื่อน" ที่คนเค้าใช้กัน กลับเป็นเพียง คำที่เอาไว้ใช้หาผลประโยชน์
เสียดาย กับวันเวลาที่เราเคยทุ่มเทใจเพื่อสร้างสัมพันธ์ หวังว่าจะมีคนที่ไว้ใจได้ เชื่อใจกัน
แต่ตอนนี้ เรารู้แล้วว่า การไว้ใจคน มันคือสิ่งที่ควรทำเป็นสิ่งสุดท้าย
เพราะคนเราเห็นแก่ตัว โลภมาก
"พอ" กันทีกับคำว่า "เพื่อน"
ต้องจากกันไกลแล้วนะ "ความไว้ใจ"
จากนี้คงจะต้องสู้ด้วยตัวเอง เพราะไม่มีใครไว้ใจได้อีกต่อไป
เหนื่อยกาย มันไม่เท่าเหนื่อยใจ
รอยช้ำจิตใจก็เหมือนกับโรคหัวใจ ไม่อาจทำให้กลับมาเหมือนเดิมได้
ได้เพียงแค่รักษาเพื่อ พยุงอาการ และป้องกันไม่ให้ลุกลาม
แต่ซักวันอาจจะ รุนแรงขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวเลยก็ได้
"พัก" จาก "ความไว้ใจ"
"พัก" จาก คำว่า "เพื่อน"
"พัก" เพราะใจมันล้าเกินไป
"พัก" ก่อนที่จะไม่อาจไว้ใจใคร
"พัก" เพื่อปรับตัวเองให้เข้าใจ
ซักวันนึง คงมีคนที่ทำให้เราได้คิด ว่ามี "เพื่อน" ที่เราควร "ไว้ใจ" ได้อย่าง "สนิทใจ"
แต่ก้ออาจจะเป็นเพียงหวังลมๆแล้งๆ ที่ไม่อาจเกิดขึ้นจริง
เฮ้อ!!! คนหนอคน...............
December 20 เหนื่อย หัว จายยยยยยเคยบ้างไหม กับความเหงา ที่ไม่สามารถบรรเทา
เคยบ้างไหม กับการที่มีความสุขและทุกข์จากการมอง ไปพร้อมๆกัน
เคยบ้างไหม กับการปวดร้าวเมื่อ เห็นคนนั้นมีใคร
เคยบ้างไหม กับการเศร้ายิ่งกว่า เมื่อได้ยินคำว่าเพื่อน
เคยบ้างไหม กับการพยายามลืมความเศร้า แต่ยิ่งเศร้า
เคยบ้างไหม กับการอยากมีใครแต่กลับยิ่งโดดเดี่ยว
เคยบ้างไหม กับการไม่คิดแคร์ใคร นอกจากคนคนนั้น
หากคุณเคยรัก แล้วพลาดพลั้ง ขอจงอย่าฝังตัวเองกับอดีต
ความหลัง เป็นเพียงบทเรียน ให้เราก้าวไปข้างหน้า
ขอจงมีความสุขกับวันนี้ให้ได้ ลองอยู่เพื่อคนที่รักเรา ไม่ใช่เพื่อคนที่เรารัก
ขอเพียงมีหวัง แล้วสักวันอาจได้พบกับความสุขใจ
แม้เราเองไม่อาจจะมีรักที่สมหวังแต่ก็ขอให้เธอมีความสุขและสมหวังในความรักก็พอใจ T-T
PS. ที่ฉันเอ่ยคำว่ารักเพราะว่ารัก แม้อกหักก็จะรักไม่ห่างหาย
จะขอรักเพียงเธอไม่เสื่อมคลาย แม้จะสายก็จะรักไม่ผันแปร
แด่เธอผู้เป็นอัญมณีแห่งนภา
September 26 สอบเส็ดแล้วจ้า!!!! ขอบ่นๆและแล้วความโหดร้ายของชีวิตเราก้อหมดไปอีกเทอม
บลอกเรื่องเลือด ทำเอากระอักเลือด
เรียนไม่ค่อยรู้เรื่องตั้งกะ Respiration(การหายใจ) แล้ว พอมา Hemato(เรื่องเลือด) โอ้โห นรกชัดๆ
แต่ก้อผ่านพ้นมาได้อย่าง วิกฤติ!!!!
เฮ้อ !!! นอกจาก จะวิกฤติเรื่องเรียนแล้ว ยังมาเรื่องรอบตัวอีก
เพื่อนๆแต่ละคน แบบว่า เฮ้อ!!! ไม่เคยคิดเรยว่าจะมีอย่างนี้
เราคิดว่าจะมีแต่คนดีๆซะอีก คนใส่หน้ากากอันร้ายกาจเข้าหากัน มันช่างน่ากลัวจริงๆ
แต่ที่เรารู้สึกแย่ที่สุดคือ เรากลับรู้สึกว่าตัวเองเริ่มจะหลุดเข้าไปในวังวนอุบาทว์นั้น ทีละน้อยๆ
เฮ้อ !! ไม่อยากให้สังคมที่เราเคยคิดว่าจะมีแต่สิ่งดีๆ ต้องมาแปดเปื้อน ด้วยพวก เห็นแก่ตัว และ แก่งแย่ง
ชิงดีชิงเด่น ยอมทำให้คนอื่นดูไม่ดีเพียงเพื่อตนเองเร้ย เฮ้อ!!!
บางคนยังตีได้หลายหน้าอีกตะหาก
โลกเราช่าง เน่าเฟะ จริงๆ
สาธุ!!! ขอให้มีใครมาช่วยให้เราไม่ต้องเข้าไปสู่วงจรอุบาทว์นั้นอีกคนเรยเท้อ~~~
บางทีการที่เห็นมันอยู่ทุกวัน อาจจะถูกแทรกซึมเข้ามาโดยไม่รู้ตัว
เฮ้อ!! ขอโทดทุกคนที่เราเคยทำอะไรไม่ดีให้ และขอยกโทษให้กับคนที่เคยทำผิดกับเรา
แม้ตั้งใจหรือไม่ก็ตาม เราจะได้เป็นสุข ซะที เฮ้ออออ
* * * * * * *
บ่นเรื่องเครียดๆ จบแล้ว บ่นเรื่อง ไร้สาระเดก่า
เหนคนเค้าเดินไปด้วยกัน จับมือกัน บางทีแก้อเหงา บางทีก้อเศ้ากับสิ่งที่เคยทำ
แต่ก้อนะ เฮ้อ!!! ตอนนี้รู้สึกสับสนจริงๆ ว่าควรทำอย่างไร
อยากมีแฟน แต่ดวงเรานี่สิ ดันบอกว่าอย่าเพิ่งมี
เฮ้อ!!! เมื่อไหร่จะมีได้ว้า..
เซ็ง เศ้า เหงา เบื่อ
**
ใครว่างมาคุยกันบ้างก้อได้นะ อิอิอิ ^^ April 29 เจ้าชู้ ?????แปลกใจกะตัวเองจิงๆเร้ย ไม่ว่าจะดูดวงตามวันเกิด ทำนายกะหมอแม้นแม่น หรือว่าเปิดไพ่ทำนาย
ไม่เว้นแม้แต่ทำนายตามลักษณะการชอบอย่างโน้นอย่างนี้ ก้อมีแต่บอกว่าเปนคนเจ้าชู้ เกิดมายังไม่เคยคิดจะจีบคนทีละหลายๆคนเรยซักครั้ง แฟนก้อเคยมีคนเดียว แถมเรายังทำตัวแย่มากๆกะเค้าอีกตะหาก เฮ้อ!!!! ตอนนี้ก้อเรยเหงาจายอยุ่คนเดียว สมน้ามหน้า เลวดีนัก แถมยังสับสนกะตัวเอง ว่า เอ้อ ดวงเราบอกว่าเราเจ้าชู้ แต่เรากลับทำเจ้าชู้ไม่เป็น นี่เพราะว่าเราป๊อด หรือว่าเพราะเราหน้าตาม่ายดีก้อม่ารู้ เอ๊ะ!!!! หรือทั้ง2อย่างหว่า หรือว่ามีอารายมากก่าน้าน เฮ้อ!!!! เราว่าเราก้อชอบใครก้อชอบครั้งละคนนะ (ยกเว้นในกรณีสร้างข่าวให้คนเข้าใจผิด คนอาจจะคิดว่าชอบคนนึงแต่ดันทำตัวชอบอีกคน อิอิ แอบชั่ว) บางคนก้อหาว่าเราม่อ ซะงั้นอ่ะ เราก้อคุยไปเรื่อย อ่ะ ญ ช เราก้อว่าเราคุยหมดนา เพื่อนสนิทก้อมีทั้ง ช กะ ญ เราก้อแค่อยากทำตัวให้มีเพื่อนเยอะๆๆ บางครั้งเราไม่บอกเรื่อง ชอบใครบ้าง ก้อหาว่าเราเปนพวกปากแข็งซะงั้น (เราบอกทุกอย่างกะคนที่เราไว้ใจเต็มที่ในเรื่องนั้นตะหาก) แต่เกิดมาก้อยังไม่เคยมีใครเรยที่เราบอกหมดทุกเรื่อง เฮ้อ!!!! (อีกละ) เซ็ง เว้ย หรือว่าเพราะชอบครั้งแรกก้อแห้วแล้วเรยทำให้ไม่เป็นแบบที่ดวงควรจะเป็นหว่า อื้ม มีเหตุผลแฮะ ฤกษ์ไม่ดีแน่นอน 5555 ตอนนี้ก้อยังสับสนในจายอยู่เรย ว่าจิงๆแล้วเราเจ้าชู้รึป่าว เราว่าเราชอบแบบว่า รักเดียวใจเดียว มากก่านะ ดูแล้วมาน โรมานซ์มากๆ แหวะๆ เด๋วมีคนว่าเสี่ยวอีก ม่ายอาวๆห้ามว่าแล้วนะ เบื่อ เราก้อแค่ พูดหรือคิดตามธรรมดา ไมชอบมาว่ากานอยู่เรื่อยเรย เฮ้อ!!!! เบื่อจัง โสดสนิทติดทนนาน รอ...ร้อ.....รออออออ.............. จนกว่าจะถึงวันนั้นวันที่มีคนที่เรารักและรักเรา เจี๊ยก!!! หยุดๆๆ ไม่ต้องคิดว่าเสี่ยว รุ้ทันๆ หยุดเรย คนเราแค่อยากมีบางอย่างที่เห็นคนอื่นเค้ามีแล้วมีความสุขมั่งไม่ได้เรยหรอไง เฮ้อ!!!! (รอบที่6) แน่ะๆ ไม่ต้องกลับไปนับนะ นับมาแล้วๆ คนที่ชอบกะคนที่รักจิงๆแล้วมันต่างกันยังไงน้าาาาาาาา ตอนนี้รู้สึกว่าเป็นคนที่อ่อนไหวเกินไปแล้ว เรื่องเล็กๆก้อสนใจ ม่ายอาววววว อยากกลับเป็น คนเก่าที่ไม่สนใจกะสิง่รอบตัว สนใจแต่ ตัวเอง ตัวเอง ตัวเอง ตัวเอง และตัวเอง บางครั้งการที่เราคิดเอาใจเค้ามาใส่ใจเรามากปายมานก้อทำให้เรากลายเปนคนโรคจิตได้นะ เฮ้อออ!!!!! เบี่ยจัง บ่นมาพอละ รู้ว่าไม่ค่อยมีคนอ่านหรอก แต่แค่อยากบ่น
ปล. อยากย้อนเวลากลับไปแก้ตัวในตอนนั้นเมื่อตอนปี47 ตอนที่เราทำสิ่งที่ชั่วร้ายที่สุดในชีวิต
ปล.2 อยากจะเปลี่ยนให้ตัวเองเป็นคนที่ไม่สนใจใครเรย จะได้ไม่ต้องปวดหมอง
ปล.3 รักที่เราเคยบอกว่า คือ เข้าใจ ห่วงใย ใส่ใจ และยืนยงด้วย ไว้ใจ เราก้อเองไม่เคยสัมผัส
ปล.4 หากมีคนมาถามว่าใครเลวที่สุดในโลก เราคงตอบได้โดยไม่คิด ว่า "เราเอง" เพราะคงไม่มีใครรู้ถึงความชั่วของตัวเราได้มากไปกว่าตัวเรา
ปล.5 ทำไมต้องมี ปล.เยอะงี้หว่า ปล.มานต้องมีแล้วจบเรยมะช่ายหรอ
ปล.6 ก็แค่อยากปล.ให้คนอ่าน 55555 อ่านแล้วล่ะสิ สะจาย บรรลุจุดประสงค์แล้ว
ปล.7 อันนี้ ปัจฉิมลิขิต จิงๆละ อยากมีคนที่ให้เรากล้าที่จะเล่าทุกอย่างเกี่ยวกะเราและเค้าก้อกล้าเล่าทุกอย่างเกี่ยวกะตัวเค้าให้กันและกันฟังจังเลย เฮ้อ!!!! (รอบที่เท่าไหร่นับเอาเองนะ ขี้เกียจละ V!!!)
------------------------------------------
บายๆ ไว้เจอกันตอนบ่นคราวหน้า นะะะะะะ ขอบคุณที่ทนอ่านจนถึงตงนี้
remember
_____________
|
|
|
|
|
|
|
love you all
??? April 06 Tears"น้ำตา"
เป็นสิ่งที่ช่วยระบายความทุกข์
แต่ก็เป็นสิ่งที่ตอกย้ำความเจ็บปวด
เป็นสิ่งที่ไหลออกมายามมีความสุข
แต่น้ำตาก็ไหลออกมายามเราทุกข์เช่นกัน
เป็นสิ่งที่ทำให้บางคนเดินเข้าหาเราเพื่อปลอบ
แต่น้ำตาก็ทำให้คนเดินห่างจากเราเพื่อตัวเราเองก็มี
เป็นสิ่งที่ทำให้คนเราได้ลืมความทุกข์ และก้าวไปข้างหน้า
แต่น้ำตาก็อาจจะทำให้เรามัวแต่ย่ำอยู่กับที่ พร้อมที่จะถอยหลัง
หยาดน้ำตาหลั่งรินจนสิ้นชีพ ดวงประทีปในใจย่อมดับสูญ
หากน้ำตาหลั่งมาเพื่อเกื้อกูล ทวีคูณความร่มเย็นแห่งหัวใจ
หากน้ำตาหลั่งมาเมื่อคราใด จงคิดไว้ว่าหลั่งมาเพื่อฉลอง
หากไม่เคยก้อขอจงได้ทดลอง แล้วจะต้องได้พบสุขไร้ทุกข์ทน
April 04 Commed สิ่งที่คิดและสิ่งที่เป็นต่างกานเย๊ออออออะ เยยยยยตอนขึ้นรถไปคอมเมด นี่สุดๆ บ่นนตลอดเรย
รถไม่พอนั่งเบียดกันแล้วยังต้องนั่งข้างล่างอีก รายว้าาาาาาาาา
พอไปถึงที่วัด ก้อ โอ้โห ไมมันเจริญงี้ฟระ ตอนแรกนึกว่าจาบ้านนอกก่านี้ซะอีก
พอลงจากรถ เอ๊า อาจารย์บอกอย่าง คนขับรถบอกอย่าง ตกลงจาได้กินข้าวหรือว่าต้องขนกาเป๋าลงกานแน่
แล้วก้อ มศว 900 วพบ 100 งงอ่า ทามมาย ม่ายยุติธรรมเรย แล้วยังแอบได้ยินมีอาจารย์บอกขาดทุน
รายว้า มาทำงานตรูยังต้องเสียตังเยอะแยะ สงสารเพื่อนที่บ้านไม่ค่อยมีเงินจัง แล้วก้อแอบงง ว่าไมคณะเบิกไม่ได้ฟระ
พอได้อยู่ไปเรื่อยๆ ก้ออื้ม!!!!!! รู้สึกดีแฮะ เพื่อนๆ ในกลุ่ม ทั้งของมศว และ วพบ น่ารักทั้งนั้นเรย
ทั้ง พิงค์ เพ็ญ^2 ปุน สิ่ว พิม วิทย์ แหลม โอมา ฯลฯ ละก้อ มศว ทุกๆคน เยย ขยันทำงาน ช่วยเหลือกานดี
แต่แบบว่ายังไม่ค่อยสนิทกันดีซักเท่าไหร่ แบบว่าบางคนยังแค่จำหน้าได้เฉยๆไรเงี้ย
อยากให้มีนัดกันมาเจอกันบ้างก้อดีนะ เผื่อว่าอนาคตอาจจาได้ร่วมงานกานอีก
แต่อย่างน้อยก้อจาได้สนิทกันเอาไว้ มีไรจาได้ช่วยเหลือ หรือว่าคุยกานได้
อิอิอิ ชอบทุกคนเยย หุหุหุ แต่แอบงง ทามมาย BM ชอบแกล้งเราจัง
ปล. เค้าไม่ได้ชื่อ สนธิ หรือว่า กู้ชาติ น้าาาาาา เค้าชื่อ "ที"
ปล.2 ดำกลับมามากๆเยย แต่มะเปนราย ลอกคราบอยู่
เด๋วเค้าจากลับมาเปนคนเดิม แล้วนา อิอิอิอิ
ปล.3 เรามีเมลคนในกลุ่ม 4 นะ ขอได้
เพื่อนหรือแฟนห่างกันเพียงเส้นบางๆ
คล้ายกันอย่างไม่น่าเชื่อ
แต่ก้อคงความแตกต่างได้อย่างน่าแปลกใจ
เพื่อนเหมือนถ้วยพลาสติก ไม่ว่าจะหล่น ทุบ ยังไงก้อไม่แตก
แฟนเหมือนแก้วเจียรไนดูสวยงามแต่เปราะบางต้องรักษาอย่างดี
แค่เคาะเบาๆก้ออาจจะบิ่นหรือแตกได้
แต่ยังไง แก้วหรือถ้วยพลาสติก ก้อยังใส่น้ำได้เหมือนกัน
อยู่ที่ว่าเราจะใส่น้ำอะไรลงไป
|
|||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts|
|
